kanserli hastalara yardım ve destek için sitemi kullanıyorum elbette.
Merhaba Nevval Hanım,
Yazılarınızdan ve çalışmalarınızdan çok etkilendim. Üretkenliğinize ve çalışkanlığınıza gıpta ettim. Ben de genç bir araştırmacı olarak sizin gibi bir kadın olmayı hedefliyorum, bu tür insanları okumak, bilmek çok mutlu edici. Önümüzdeki hafta yani 5 mayısta annemi kaybeli tam bir yıl olacak. Onu kanserden kaybettik ama şanssızlığı çok geç aşamada fark edilmiş olmasıydı. Erken teşhis olsaydı, yaşama azmi ve inancıyla şu an yanımızda olurdu diye düşünüyorum. Kanser, çok yıpratan, öğreten, sorgulatan bir süreç. Annemin hastalığı boyunca geçen sürede yaşadıklarımı anlatacak kelimeleri dahi bulamıyorum. 3 yıla bir ömür sığdırdık..birbirimize söyleyeceğimiz ne çok şey varmış meğer…
kitaplarınızı şimdi çok merak ettim…
kendinize iyi bakın, sevgiler…

Merhaba Nevval Abla… Şuan elimde Kanserle Yaşıyorum kitabınız var ve okuyorum. Çok etkilendim ve gerçekten insanlığa faydalı olacağını düşünüyorum. Bundan 6,5 ay önce yani 25/03/2006 Çok sevdiğin biricik, canım, cananım Eşim Songül TOSUN\’u malesef 32 yaşında KANSERE kurban verdik Allah Rahmet eylesin (Amin). Şunu paylaşmak istedim hastalıkla yaklaşık 3 yıl mücadele ettik Tıptan hiç şaşmadık bunun yanında alternatip tıptan da faydalanmaya çalıştık ama takdiri ilahi tecelli etti aldı onu aramızdan. Şunu öğrendim eşim hayat doluydu hayatı çok seviyordu ama hastalığın kötü olması bizleri yıktı . Ama şuda bi gerçek ki sizlerde söylüyorsunuz hastalığı morelle yenebilir insan hayatı sevelim sevdirelim sevgiyle hertürlü sıkıntıdan kurtulmak ümidiyle….
Saygılarımla
AHMET TOSUN
iyi gunler,Nevval Hanim.tavsiyeleriniz icin cok tesekkur
ederim.kitabinizi alacagim.bu alanda son gelismelerden bizleri de haberdar
edebilirseniz cok mutlu oluruz.size de cok gecmis olsun.bu hastaligi
yenmeniz anneme cok buyuk bir umut isigi oluyor.konferans,panel ve ya her
hangi bir nedenle Ankara’ya gelirseniz ve bundan haberimiz olursa mutlaka
annemle katiliriz.ayrica gazatenizi sirf siz orada yazdiginiz icin alan
cok fazla insan taniyorum.basarilarinizin devamini dilerim.
saygilar…

>E-Mail: tekgull@hotmail.com
Sehir: ist.
Telefon:
Adres:
Mesaj: merhaba nevval hanım internette araştırma yaparken sitenize kitaplarınıza ve yaşamış olduklarınıza rastladım.aslında bu yazıyı umutsuzluğumun çaresizliğimin umutsuzluğu olarak yazıyorum.hiçbir umudum olmadan yinede yazmayı deniyorum.çünkü bir insanın yaşamının kurtulması için her yere herkese yazmaya ulaşmaya çalıştım ve halende çalışıyorum ama maalesef ki şimdiye kadar bütün umutlarım umutsuzluğa iyice döndü.yaşananları bir kezde size yazarak olayı anlatmak istiyorum. ilk başta dostum sonra sevdiğim insan akciğer kanseri daha 29 yaşında gencecik.6-7 aydır bu hastalıkla beraber savaşmaya çalışıyoruz yokluklar zorluklar içerisinde. sevdiğim insan ilk başta annesini beyninde tümörden dolayı kaybetti sonra 6 ay sonr ababasını kaybetti sonra işini evini sonra sağlığını en sonda.anlayacağınız şimdiye kadar dişiyle tırnağıyla kazanmış elinden geldiğince herkese iyilik yapmış bir insna bir yılda herşeyini kaybetti olumsuzluklar olumsuzlukları kovaladı. biliyorsunuz ki günümüz türkiyesinde iyi dürüst çalışkan olmak yetmiyor. çevren arkan olmayınca herşey birbiriniz izliyor. işin ilginci ne biliyormusunuz bu insna okuyan kendini geliştirmiş üniversite mezunu biri ama ne iş ne kalacak yer konusunda olumlu gelişmeler oldu.işte dayanmaya çalışıyoruz hayatın zorluğuna.ama bugüne kadar demedi isyan etmedi.o kadar inançlı ki.ben sizdne önce deniz fenerine kimse yokmu ekibine şebnem kısparmağa yeşim yöntere sunay akına ve gücümün yettiği herkese yazılar yazdım her tarafa cv ler gönderdim ama yetmedi nevval hanım.biizm istediğimiz sadece bu hastalıkla savaşabilmek için onu çok yormayacak küçücük bir işe ihtiyacımız var inanın bir milyonum varsa şimdiye kadar paylaştım ama yetmedi nevval hanım.sizde bilyiorsunuz ki bu hastalığın tedavisi masraflı.her geçen gün birşeyler çıktı.doktorlar dinlemesi gerektiğini söylemişler.ama o halde meburiyetten meyve sebze kamyonu boşaltıyor kimseye muhtaç olmamak için düşünebiliyormuusnuz benimde elim kolum bağlı kaldım.ve en son medikal mazlemeyi alabilmek için tek ulaşaım aracımız olan telefonunu satmak zorunda kaldı bugün o kadar zoruma gitti ki.birşeyler yapamamanın çaresizliğini yaşadım adeta.ne doğru düzgün gidecek evi ne bir geliri olmazsa bir insanın ne kadar dayanabilri ki bu hastalığa.inanın kimselere yakınmadan dilenmeden bu hastalıkla savaştık sevgimizle yenmeye çalıştık ama yetmedi.ve ben bir insnaın gözlerimin önünde yok olup gitmesine dayanmıyorum.herşeyin bir çaresi var derler ya bazen yok işte.bu amansız hastalığa mı üzüleyim yoksa karşımıza çıkan zorluklara ve bunun sonucunda perişan olan insanamı.bizler bugüne kadar gururuyla onuruyla yaşamış insanlarız ama bazen bu maneviyat yetmiyor.kusura bakmayın başınzıı ağrıttım. bir cevap veya olumlu bir gelişme olmayacağını biliyorum ama yinede anlatarak yazarak birşeyler yapmaya çalışıyorum.saygılarımla
birgül
Gönderim Zamanı: 26-04-2006 17:25:31

merhaba sevim hanım size daha öncede yazmıştım sizde bir annenin feryadı olarak yayınlamışsınız teşekkür ederim.
ne yazık ki ben 04.07.2006 tarihinde kızımı kaybettim . tüm çabalarımıza karşı başaramadık . şuan çok boşluk içindeyim çünkü üç yıl bir fiil kızımla nefes aldım onunla nefes verdim onunla ağladım onunla güldüm her anım onunla doluydu . biliyormusunuz içim rahat çünkü artık acısı ağrısı yok o bir melek cennetin çok güzel bir yerinde olduğuna inanıyorum .
artık geride kalan çoçuklar için savaşacağım .
bir çok kemoterapi ilaçı ve destek ilaçı bulunmuyor . devletin bu hati önem taşıyan ilaç fırmalarıyla anlaşması yok ve türkiyeye yasal yoldan girişleri de bu nedenle . tedavi protokollerinde bu ilaçlar olduğundan ve bu ilaçların benzerleri olmadığından dr lar reçeteyi yazıyor , hasta sahibi de bu ilaçı bulmak zorunda . ilaçlar türkiyede var mı var ama nasıl var kaçak varrr yani bir beş fıyatına ….. almak zorundasın çünkü ve alıyorsunda ben çok aldım ya alamayanlar ????????
devletin bu işe bir çözüm bulmasını istiyorum . çünkü bu alaçı bir şekilde getirip satılıyor ve haksız kazanç elde ediyorlar devlet bu ilaç firmalarıyla anlaşma yaparsa vergini alır . evet bu ilaçlar çok pahalı ama diğer taraftan hasta sahipleri ilaçlar daha çok para vermek zorunda kalmaz devlette vergisini alır ve ben insan taçirleri diyorum onlarda bire beş kazanmazz..
selam ve sevgilerimi sunuyorum
Gönderim Zamanı: 14-10-2006 12:40:23

merhaba nevval hanım. 30 yaşında düğünümden 1 ay sonra meme ca olduğumu öğrendim. çetiğim sıkıntıların bir gün bir yerden patlak vereceğini biliyordum. kitle çıkarıldı lenf bezlerinden sadece birine sıçramıştı. onlarda alındı. sınıf öğretmeniyim geçen yıl hiç çalışmadım 6 yıllık öğretmendim ve ev hastane arasında gidip gelmek zoruma gidiyordu. bu yıl çalışmaya başladım. 1. sınıfı okutacağımı duyunca istemedim hem ben çok yorulacaktım hem de tetkiklerden dolayı çocuklar geri kalacaktı. bu durumu okul müdürüne ilettim bana verdiği cevap şu oldu: madem hastasın gelmeseydin ozaman dedi. çok zoruma gitti. insanların çok acımasız olduğunu birkez daha anladım. şimdi Allaha şükür iyiyim. çok yoruluyorum ama olsun çocuklar beni ayakta tutuyor. sağlıkla kalın
Gönderim Zamanı: 21-10-2006 16:04:44

selam nevval
çok teşekkür ederim. bu kadar kısa bir süre içinde yanıt göndermen çok
onurlandırıcı. ölüleri dirilten isa mesihin bir sözü var :arayın
bulacaksınız dileyin size verilecektir kapıyı çalın size açılacaktır… bu
sözün benzeri islam tasavvufunda da var.eğer hayatı doğru
yorumlayabilirsek(bunu söylemem benim doğru yorumladığım anllamına
gelmiyor)elde edemeyeceğimiz şeyin olmadığına inanıyorum. ışığa ve sevgiye
ihtiyacımız var.fikir yaşamımızda hani bazen sıkışırız uzun yıllar aynı
şeyler etrafında döner dururuz sonra belki bir raslantı diyebileceğimiz bir
olay bize yepyeni bir ufuk açtığında demek ki dünya bizim sandığımızdan çok
daha genişmiş dedirtir bize bu.tıpkı onun gibi bedensel yaşamımız da yepyeni
bir ufukla karşılaşırsa eğer … kimbilir?…carl gustav jung a kadar
metafizik batı dünyasında düşünsal planda bir kanser gibiydi.hastalık gibi
görülüyodu.ama onun eşzamanlılığı keşfi metafizik için yepyeni bir ufuk
açtı.benim jungtan esinlenen eşzamanlılkla ilgili bir çalışmam
sürüyor.isimlerimizle yaşadığımız hayatın arasındaki yadsınamaz
parapsikolojik ilişki.keşke bu notu sana yazmadan önce nevval in ne anlama
geldiğini öğrenmiş olsaydım.sevindi hpimizin malumu. ama şu bir gerçek ki
inan bana nevval senin soyadın olan sevindi ile ilgili böyle bir mülahazaya
girişmek ister isemez ilk aklıma gelen şey kanserden kurtulduktan sonra
‘SEVİNDİ’ oldu. evet bu bir gerçek. sana tekrar yazmak istiyorum. sevgiler.
..
İyi gunler Nevval Abla ben Goksel Baransel elektrik-elektronik muhendisliginde okuyan bir ogrenciyim(2.sınıf).Bugun Kanserle Yasıyorum kitabınızı aldım(bi abimin tavsiyesi ile)muhtemelen bugun biter o kitap.Daha oncede kanserle ilgili kitaplar okumustum mesela Louıs Amstrong-Yasama Cevrilen Pedal.. Bende teyzemi kaybettim gogus kanserinden..Erkegim ama bu konuda bende biseyler yapmak,yardimci olmak istiyorum ne yapabilirim bana yardimci olur musunuz? Yardimci olursaniz cok sevinirim cevabinizi bekliyorum

Göksel
MERHABALAR NEVAL HANIM.
SİZİNLE TANIŞMAM TESADÜF OLDU İYİDE OLDU.MORAL BULDUM.BENİM ANNEM 2005 YILINDA MEME CA HASTALIĞINA YAKALANDI.ZORLU BİR TEDAVİNİN ARDINDAN ÇOK ŞÜKÜR SAĞLIĞINA KAVUŞTU SAYILIR.DİĞER GÖĞSÜNDE DE BENİGN KİSTLER VAR KENDİSİ BİLMİYOR DR.LAR ZARARLI DEĞİL TAKİP ALTINDA TUTACAĞIZ DİYORLAR AMA İSTER İSTEMEZ ENDİŞELENİYORUZ.KONTROL ZAMANLARI GELDİĞİNDE MÜTHİŞ KORKU KAPLIYOR İÇİMİ ELİMDE OLMADAN.ŞİMDİ MEME KANSERİ OLAN BİRİNE RASTLASAM ELİMDEN GELDİĞİNCE MORAL VERİP DERTLERİNİ PAYLAŞMAYA ÇALIŞIYORUM.SİZDE 2 SATIRDA OLSA CVP YAZARSANIZ ÇOK SEVİNİRİM.KİŞİNİN BAŞINA GELMEDEN DE HİÇ KİMSE ANLAMIYOR.SİZİN YÜZÜNÜZ YABANCI GELMEDİ EKRANLARDAN.UMARIM UZUN YILLAR BOYUNCA GÜLERSİNİZ.
Gönderim Zamanı: 22-02-2007

Nevval Hanım
Hasta olduğunuzu bilmiyordum. Gerçekten çok üzüldüm. Değerli bir insansınız. Sizinle ilgili duyduğum herşeyin doğruluğunu bilemem ama aydın bir Türk kadını olduğunuzudüşünüyorum. Lütfen bu hastalığı yenin. Yenmiş çok insan var. Sizin için şu anda dua ediyorum.
Gönderim Zamanı: 18-04-2007 15:50:41

Gönderen: kamil

E-Posta:
Soru: babamda ilk once pankreas ta kıtle oldugunu ve amelıyat olması gerektıgını soyledıler,arastırdık tamam amelıyat olsun dedıkrısklere ragmen,amelıyattan sonra o kıtle mıdede cıktı dendı,sonra patalojı sonucunu bekledık kotu huylu kanser cıktı,amelıyatın basarılı oldugunu soyledıler,ama leftlerre sıcramıs,suanda tekrar hastaneye yattı,atesı cok yukselıyor,yemekte yıyemıyor,yerse hemen cıkartıyor,yası63,orta kılolu,.. ben kısaca anlattım onerınız nedır? bırde hastanelerde ınsanlara neden kopek muamelesı yapılıyor anlamadım buna bı cozum bulunamıyormu,sımdıden tesekurler….

Gönderim Zamanı: 21-05-2007 17:18:12