dualarımız sizinle,allahım safi ismiyle insallah şifa vermesini istiyorum,acil şifa lar dilerim.

Nevval Hanımcığım, her gün dualarımdasınız.
Allah yardımcınız olsun ve sevdiklerinizle birlikte kılsın. Yazılarınızla , gittiğiniz her yerde kadının memeden öte varlık olduğunu anlattınız, duyumsattınız. Nevval Sevindi bedenden öte bir kadın. Bunu tüm dünya biliyor.Yeni çalışmalarınızla bekliyoruz.

Konu: merhaba
nevval ablacığım yeni yaşafaktaki röpörtajınızı okudum…hani.bir itfaiyeci olarak o sert ..korkusuz..sıradan insanların vay be yada olaya bak dedikleri ..her şeyi sıradan bir şey miş gibi gören..bazen insanlar tarafından süperman sanılan biri olarak…aklıma ilk gelen şu oldu….

ya maşallah de be abla korkuyorum nazar değecek..kanseri yendin eyvallah ..o illetle mucadale etmek her babayiğidin harcı değil..elbetteki çeken bilir. yasadıkların stresin acıların sancıların..allah seni sevdiklerine bağışladı….ancak bir kardeşin olarak ben seni .bir itfaiyeci gibi görmek istiyorum….düşünsene bir sabah bakkala gidiyorsun…kocaları işte olan bayanlar mahallelide bir panik..çocuk çocuk feryat ..hayırdık ne var ev yanıyor…..okadar rahatsın ki..ya işe bak şimdi birde banyo yap daha yeni yapmıştım…bir bakim diyorsun..evet dumanlar çıkıyor..pimapenler erimek üzere demekki hareret yükksek..eyvah oda ne kapı önünde ayakkabılar var kesin içerde biri var…neyse yere yatıyorsunuz…sürürne sürüne mutfaktan gelen patlamalara.haşırtılara ses veriyorsunuz..banyodan aldığınız..bir kova suyu yanan buzdolabının üstüne atıyorsunuz..coşş diye bir ses bütün apartmanı saran duman meğer motoru yanan bir buzdolabına ait imiş….ardından arkadaşlarınızın geldiğini siren sesi ile anlıyorsunuz..dali dali..ardından bir telsiz sesi..ve merdivenlen koşan arkadaşlarınız….ve göz göze geldiğiniz başka bir gurupta daha önce çalıştığınız mesai arkadaşınızın tebessümü ulan bir yangını söndüremedin..yemedi mi dimi.. sonra herkes gidiyor..insanların arasından cıkıp evinize yola alırsınız ..kimse sizi tanımaz ne yaptıgınızı bile bilmez.ne kadar sıradan nekadar olağan..peki ya hayatta illa itfaiyeci mi olmak lazım..itfaiyecilik illa yangın söndürmek yada can kurtarmak mı hayır..insan kendisi içinde bir itfaiyeci olabilir..insan kendi kendinide kurtarabilir…hersey sıradan…komando…judo.taekwondo…do prensibi disiplin anlamı tasıyor…herkesin bitti sandığı anda herseye yeniden başlayan adam…herkes onu bitti yok oldu sanırken ..o heryese yeniden başlıyor..evet nevval sevindi..herkes onu bittiği sandığı anda..herşeye yeniden başladı…nevvali nevval yapan ise bunun sıradan bir şey olduğunun bilincinde olması…senin için basit şeyler bu işler ablacığım….argoda bir söz alayına gider….geçmiş olsun ablacığım..kanseri yendin ..sıradan birşey ….ellerinden öperim )

Cenab-ıHak’tan en içten şifa dileklerimle

Saygılar

Çok geçmiş olsun, Atlatırsınız umarım.

Merhaba Nevval Sevindi Hanım;
Kanseri yenmene çok sevindim.
Bugün verdiğin konferansta konuştukların ve anlattıkların beni etkiledi. Siz çok özgüveni ve cesareti olan bir yazarsınız. Yazdığınız kitaplarda güzell. Dilerim ileri ki hayatında mutlu olursunuz ve yeni kitaplar yazmanız dileğiyle…

Evet ne diyebilirimki…..bir yanım içinde bir aslan var sakın uyuma seni parçalar,hep tetikte ol,gözünü kapatırsan kaybedersin diyor.Her an korku içindeyim yinemi geliyor,bununla başedemeyeceğim korkusuyla yaşarken,öbür yanım sen güçlüsün,yenersin,o senden korksun.Beni alt edemez diyor.Gün oluyor onunla savaşırken hem bedenim, hem ruhum bir savaşçı gibi,gün oluyor küçük ürkek bir çocuk gibi korku dolu…Nevval hanım paylaşmak istediğim o kadar çok şey var ki…Meme kanseriyim.35 yaşında tanıştım bu kanserle.Şu sıralar 38 yaşımı yaşıyorum.Öyle zor günler geçirdim ki,hoş hala geçirmekteyim çünkü metastaz yaptı.(karaciğer ve kemik) bunuda yeneceğim inşallah.mücadele etmekten başka çaremiz yok maalesef.Aslında bu hastalıkla evet kaybınız ?ok oluyor ama bir o kadar da kazancınız var.Siz beni çok iyi anlarsınız Nevval hanım.Sizinle gôrüşüp konuşmayı çok isterim.Şimdilik bu kadar olsun iyi günler dilerim