Yaşamdır

Eritir uzaklığı

Uçurumlar açar yakınlıklara

Ellerin aşıp ellerimi bulursa

Ben orada olacağım.

Nevval Sevindi

Ertuğrul Özkök :”1990′da Hürriyet gazetesinde künyeye girdiğim gün kendime beş yıl süre biçmiştim”, diye yazmış. Ve şahane bir şekilde devam etmiş:

”

43 yaşımdaydım.

Geçmişimde sadece 3.5 yıllık bir gazetecilik tecrübem vardı.

Gazete nasıl yapılır bilmiyordum.

Bagajımdaki tek sermaye, dünyanın nereye gittiğini anlama ihtirasıydı.

Hürriyet, çocukluğumdan beri evimize giren gazeteydi.

Türkiye’nin en büyük gazetesiydi.

“Gazete” denince akla ilk gelen isimdi.

Ben kendime 5 yıl biçmiştim, ama bu mesleğin eskileri, en fazla bir yıl ömür biçiyordu.

Çünkü Ankara’dan gelmiş, aklı havada bir öğretim üyesiydim.”

Orhan Pamuk  Türkiye’de siyasi roman yazmaya korktuğunu söyledi. Sonra kendisiyle uğraşılır ve polemik konusu olur diye siyasi roman yazamayan Pamuk bakın neler demiş Washington’da:

Aralık ayının sonundayız. Hayatın soğuk,puslu olduğu bu ay  yeni yıla bir aralık verir.Bu ayda  insan iki yılın  arafında kalır.Bu arafta riyalarından soyunur mu dersen ne gezer? Nefsin kendini aldatmasının binbir yolunda geçer günler. Görünüşü kurtarmaktır nefsin tüm hayali. “Herkes beni sevsin , sevsin de  aferinlere boğsun “ diye parmağını sokar tüm gözlere. Kandırmak arafta duruşun en yaygın halidir. Kendini kandırmadan kandıramazsın elalemi zinhar!

Aralık ayında birden uyanır gibi insan umutsuz düşlerden, yeni olana sarılır umutla. “Yeni yıl” yeni bir başlangıç olacakmış gibi  heveslere boğar. Yeni olanla sımsıkı bağlar kurulur. Yeni hediyeler,yeni eşyalar,yeni  giysiler  “kötüler ve eskiler” geçmişte kaldı demek içindir. Eski olan kötü müdür? Kötü olan eski midir?

Yeni her şey  pırıltılara boğar birden ortalığı.

Yeni , yepyeni, yeni ……..

Aralık bir pencereden bakmaktır bu ay. O pencere iki yöne birden açık. Geçmişle geleceğe açılan pencerenin yanındadır kapı.

Bir yılın yorgunluğunu mu  salıvermeli kapıdan, neşesini mi?

Aralık duran iki gözümüzü açmak mı  sonuna dek, kapamak mı kapıları çat diye!

Aralık soğuktur,kardır buzdur. Dünün Aralık ayı karsız geçmezdi. Bugünün Aralık ayına benzemezdi. Karın kristal dünyası sarardı saçakları,sokakları. Neşenin beyaz aydınlığı vururdu her yana.

Aralık ayının sonundayız. Yeni bir yılın başında. Bu arafta durup bakın kalbinize.

Sevgi yeşermiş yürekle aralık kapıdan çıkmayı dilerim.

“Ağaçlar

yüksek

kentin tüm kurşun adamlarından yüksek

kentin tüm kurşun duvarlarından yüksek

                                                               ağaçlar

                                                                         yüksek

ve sen

ormanın tüm ağaçlarından  daha yüksek

                                                              yeşerdin

                                                                          bende

ve şimdi ben senim

ben bir ağacım

dünyanın tüm ağaçlarından yüksek “.*

Herkese mutlu ve sağlıklı bir yeni yıl diliyorum. Herkesin  aynada kalbini görebileceği bir yıl.

*Rıza Beraheni   Kelebeklere  Dünya yayınları

Benim bu sözlerim ibret olsun, kalan sağlara

Bir sözüm yok söylenecek kalbi kara horlara

Ne söylesen ne kar eder böyle olan kullara

Ey Hüda’m beni kavuştur,affolan mağfurlara

Samsunlu kadınlarımızın yoğun ilgisi ve sevgisi tam gün sürdü herkese çok teşekkür ederim.Haberde Denge,Halk ve Haber gazetelerinden izleyebilirsiniz. Samsun İl Kadın Girişimciler Kurulu harika  bir proram yaptı. Tebrikler… 

Baharlarda hiç taş yeşerir mi?Sen de toprak ol da,senden renk renk güller yetişsin.

Yıllardır gönüller inciten,kalpler kıran taş oldun;denemek için bir zaman da toprak ol…..

Hz.Mevlana