Ben insan ve hasta olarak “biricik” olduğumu biliyorum.

Korku ve sevgisizliğe karşı bir mücadelenin öyküsü var bu kitapta. Hayatım boyunca Türkiye’de farklı alanlarda mücadele ettim. Kansere yakalanınca yeni bir cephe daha açıldı hayatımda. Hiyerarşik toplumsal yapı ve rollerin korku üreterek egemen olduğu Türkiye’de ben. kanser=ölüm yargısına karşı çıktım. Doktor ve hasta ilişkisindeki ast üst ilişkisine karşı çıktım. Hasta olarak haklarımın gasp edilmesine karşı çıktım. Gizlenme geleneğine karşı çıktım. Hastalığın pasif bir kurbanı olmaya karşı çıktım. Hastanın bir “göğüs” olarak tarif edilmesine karşı çıktım. O “göğüs”ün ardındaki anneye. kadına. sevgiliye. yüreğe ve duyguya sahip çıktım. Hayatın anlamı ve odağı olan “insan” bir duygu yumağıdır. otomatik ilaç servisi yapılacak robot değildir.

Ben insan ve hasta olarak “biricik” olduğumu biliyorum. Bana ait tek bir hayata sahibim. Ben hasta olarak tedavinin tarafı değil. ortağıyım. Hasta-doktor rakip değil birbirinin çözüm ortağıdır. Onun eksik parçası bende. benimki onda. Akıl ve gönül beraberliği olmadan direnme gücü bulamayız; bir yere varamayız. Kanser hayatımızı etkileyen bir sorun yerine yeni bir fırsat olabilir. Bu kapıyı korkmadan açın. Ardında yepyeni bir dünya bulacaksınız. Siz de başaracaksınız.

İçindekiler:

Kanser Eski Bir Öykü
Nasıl Öğrendim?
Anne Ben de Kanserim!
Eyvah! Çocuğum Kanser Oldu!
Eğer Eşiniz Kanser Olduysa
Göğsümü Seviyorum
Korkularım
Ameliyat ve Sonrası
Kemoterapi Yıldızı
Radyoterapide Güneşlenmek
Mutfağımda Neler Değişti?
Türkiye’de Kanser Kültürü
Gazeteci Kanser Olursa
Türk Medyasının Kansere Bakışı
Onlar Kanseri Yeniler
Ulaşabileceğiniz Telefonlar
Kaynakça

Gönderen: Yasemin Yüksek
Merhaba Nevval Hanım nasılsınız? iyisinizdir inşallah. ben selçuk üniversitesi tıp fakültesi 2. sınıf öğrencisiyim.annem bir meme ca hastası. geçenlerde fakülte kütüphanesinde karıştırdığım dergilerden birisinde (populer psikıyatri) sizin de bu hastalığı geçirmiş olduğunuzu okudum. gerçekten bana çok güç verdiniz.. işte aradığım insanlardan birini buldum diye çok sevindim.sizin moraliniz,doktorla konuşmalarınız, ameliyatı reddedişiniz çok hoşuma gitti.. sizin gibi birini bulmak günümüzde gerçekten çok zor.. çünkü hastalığını öğrenen insanlar doktora hemen teslim oluyor.. bende bir doktor adayıyım aslında, ama iyice araştırılmadan mastektomi yapılmamalı bence.. annemin iki göğsüde alındı. ön tarafı dikişle dolu.. birincisi 1990 yılında ben 6 yaşındayken ankarada alınmıştı.. bu yıl yani 15 yıl sonra diğer göğsünde tekrarladı. annem bize uzun süre söylemediği için çok büyümüş. derecesi T3 N3 M0 şimdilik metastas yok ama her an olabilir diye çok korkuyorum. şu an 4 kemoterapi ve 2 taksoter aldı. 7 kasımda ankaraya radyoterapi için gideceğiz. gerçekten çok sıkıntılıyım. annemle bir doktor adayı olarak ben ilgileniyorum. sizin kitabınızı hemen alacağım yeni öğrendim çıktığına çok sevindim.. sizden bir şey rica edebilir miyim.. Paramedikal tıp dergisi için (geçen sayısında çok güzel bir yazınız vardı) kanserle ilgili bir röportaj yapmak istiyorum.. kabul ederseniz inanın çooooook sevineceğim..kanserle savaşmak istiyorum.. zaten ilerde de onkolog olmayı düşünüyorum. (24.10.2005)