merhaba kanseri ancak onunla savaşanlarla paylaşılır. benin kızımda üç yıla yakın bir süredir kansele savaşıyor, tam sona geldik yend,k derken başa dönüyoruz . bazan ümitsizliğe kaplıyorum ve yeter artık bitsin diyorum .

çünkü o küçüçük bendenin kemoterapilerle çektiği acılara dayanamıyorum , o daha çok küçük yaşaması gerek çok şeyler var daha hayatı tanımıyor daha tomurcuk ,açmamış bir gül o!!!! bunlar yazarken bile gözyaşlarıma engel olamıyorum .. biliyormusunuz artık kimseyle konuşamıyorum , çevren çok geniş , çok arkadaşım var ama artık onlarla konuşmıyorum onlar bana çokçuklarının gelecek planlarındn bahsederken benim içim yanıyor çünkü benim minik kuşum okula bile gidemiyor, kulaklarım onların konuştuklarını duymuyor yada duymak istemiyor.. size kızımdan bahsedeyim , benim mimik kuşum 2 ocakta 13 yaşına girecek , bu hastalığa 10 yaşınayken yakalandı. tanısı anaplastik larc cell lenfoma . 12 kür kemoterapiden sonra 21 gün ışın aldı ne yazık ki ışından bir ay sonra tekrarladı . tek şansımız ilik nakli . abisi tam uyumlu olduğu halde dr ler otolog yapılmasından yana . biz her şeye hazırız ama ne yazık ki çapa gibi bir üniversitede sadece 3 odalı kit ünitesi var ve sırada 2000 den fazla hasta var, bir hastanın kitten çıkması en az 2.5 ay sürüyor ve bizim lösemili çoçuklar derneğinin 7 odası var ve kapalı . bir yöneticinin hatası yüzünden tam donanımlı bu ünite iş görmüyor bu haksızlık değil mi ? neden bu ünite çapa tıp fakültesine verilmiyor ? bu haksızlık değil mi? ” Bu anne Lösemili Çocuklar Derneğine soruyor bakalım cevap verecek var mı?Balo yapmaya benzemiyor hayat. fikriye_ozan_@hotmail.com